Ilona's profile'43'PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
MANDY EN CHICCIVandaag ben ik peetmoeder geworden van Mandy, de yorkshireterrier van Ann McDunn die ze vandaag na 8 lange weken wachten mag ophalen in Alkmaar. Aangezien ik apetrots ben dat ik peetmoeder ben geworden, laat ik hier mijn hondenhummeltje zien, voilá
♥MANDY MCDUNN VAN ZIKIRI♥
Zeg nou eerlijk, daar word je toch bij de eerste aanblik helemaal verliefd op??? Ze lijkt al groot maar ze past op een mensenhand.
Mandy, je bent een klein bofkontje want je had het niet beter kunnen treffen dan bij Ann. Ik wens jullie samen een lang gelukkig leven en heel veel gezelligheid met elkaar!
Er is nog een hondje die het heeft getroffen. Het verhaal staat hier onder. Het gaat over het Spaanse hondje Chicci.
Chicci is niet zomaar een hondje, maar één waar een verhaal aan zit. Op Playa Burriana in Nerja aan de Costa del Sol zwerven nogal wat honden en katten rond maar omdat er veel restaurants zijn, vinden deze dieren altijd wel wat te eten. Veel restaurateurs zetten 's avonds bakken met restvoedsel neer voor de dieren en toeristen met het hart op de goede plaats willen nog wel eens de overblijfselen van hun bord in een servetje stoppen en dat aan de dieren geven.
Zo kan het gebeuren dat slimme honden en katten niet meer gaan zwerven maar lekker blijven waar ze zijn en 's avonds hun buikjes rond eten. Het klimaat van de Costa del Sol helpt natuurlijk een handje mee. Als mensen er overwinteren, kunnen dieren dat ook. Ze dragen van nature al een bontjasje, dus dat zit wel snor.
Nog slimmere honden en katten zorgen ervoor bevriend te raken met de gulle gevers.
Zo kwam in op een dag in december 2004 een hondje aangelopen op Burriana en bleef staan bij het restaurant van José. Hij is dol op honden en probeerde haar aandacht te trekken. Dat lukte meteen. De hond kwam kwispelend op hem af en na een paar aaien te hebben gekregen, ging het hondje rustig op de grond onder de stoel van José liggen.
Het is in december bijna altijd komkommertijd op Burriana dus José vond gezelschap van het hondje wel leuk. Een paar vaste gasten van het restaurant, Cristina en Raúl, tevens vrienden van José en zijn vrouw, leerden het hondje ook kennen. Ze vonden haar schattig en gaven haar ook wel eens wat te eten. Iedere gast vond het een heel leuk hondje. Men vond haar grappig om te zien en omdat ze aanhankelijk was en zich liet aaien, mochten mensen haar graag.
Maar tegen de tijd dat het toeristenseizoen weer ging beginnen, dacht José dat het toch niet handig was om een hond in zijn restaurant te hebben rondlopen. Klanten die bang zijn voor honden kunnen er een punt van maken, uit hygiënisch oogpunt is het niet aan te raden en last but not least: de vrouw van José werkt ook in de zaak en zij is een beetje panisch voor honden. Daarom was het hondje in huis nemen geen optie en zelfs al was vrouwlief er niet panisch voor, het arme dier zou de hele dag alleen zijn. Dat kun je een dartele hond natuurlijk niet aandoen.
Hij vroeg diverse kennissen of zij het hondje misschien wilden hebben, maar ieder had zo zijn reden om het beestje geen asiel te verlenen. José zat er echt mee in zijn maag. Hij wilde het hondje gewoon niet weer op straat zetten.
Op een avond kwamen Cristina en Raúl eten. Ze zaten gezellig na te tafelen en voor ze het in de gaten hadden, was het al sluitingstijd. Alle nog aanwezigen gingen weg, ook José en zijn vrouw.
Thuisgekomen stapten Cristina en Raúl uit de auto en tot hun stomme verbazing stapte er ook een hond uit. "Krijg nou wat", zei Raúl, "waar komt die hond vandaan"? Maar het was een retorische vraag. Beiden begrepen onmiddellijk hoe de hond in de auto was gekomen. José had het beestje op de achterbank gezet in de hoop dat zij haar een tehuis zouden geven.
Het was te laat en te ver om terug te gaan en het hondje buiten laten staan, konden ze niet over hun hart verkrijgen dus ging het beestje mee naar binnen. Ze zetten een bakje water voor haar neer en hoopten dat ze zou gaan slapen. Nou dat deed ze. Ze trok uit zichzelf een kussentje van de keukenstoel, legde dat in een hoekje van de keuken en ging er prinsheerlijk op liggen. Natuurlijk eerst een beetje rondkijkend maar al gauw deed ze haar oogjes toe.
De volgende ochtend hadden Cristina en Raúl ergens een afspaak en daarbij kon een hond echt niet aanwezig zijn. Ze zouden haar 's middags wel terugbrengen naar Burriana en lieten haar zolang met water en wat restjes mensenvoedsel in de keuken.
Maar het liep allemaal anders dan gepland want Raúl kreeg een ongeluk en belandde in het ziekenhuis alwaar hij enige dagen moest blijven. Cristina bleef de hele dag in het ziekenhuis en 's avonds om een uur of elf was ze pas weer thuis.
Ze deed de deur open en bukte zich om de post op te rapen. Terwijl ze nog gebukt stond kwam een wervelwind op haar af, die door de gladde marmeren vloer niet meer kon remmen en het drietredige trapje afvlóóg en pardoes boven op Cristina belandde. Even schrok ze zich een ongeluk maar toen realiseerde ze zich dat ze door de sores van de dag het hondje helemaal had vergeten.
"Ach, beestje toch", zei ze aangeslagen "ik heb totaal niet meer aan je gedacht". Het hondje vond het niet meer erg want het vrouwtje was er tenslotte weer. Hij likte haar handen en wangen dat het een lieve lust was. "Gadverjakke", zei Cristina, "niet in mijn gezicht likken". Maar ze werd een beetje overmand door emotie door de liefdeblijken van de hond en begon te huilen. Jemig, dat had ze nodig, even een lekker potje grienen. Het was ook zo'n zenuwslopende dag geweest. Daar knapt een mens van op. "Kom", zei ze, "we gaan nog even wandelen, want je zult wel nodig moeten".
De volgende ochtend heeft Cristina een hondenriem gekocht en een zak hondenvoer. Ze heeft de hond meegenomen naar het ziekenhuis. Niet naar binnen natuurlijk maar gezegd dat ze in de auto moest blijven. En dat deed ze maar al te graag. Dat doet ze nog steeds graag, want het vrouwtje en baasje komen altijd terug, die zekerheid heeft ze inmiddels.
Toen Raúl acht dagen later het ziekenhuis mocht verlaten, zag hij het mormel in de auto zitten en keek Cristina vragend aan. "Als je er wat van zegt, laat ik je hier achter", zei ze dreigend. Ze keken elkaar aan en schoten in de lach. "Joh, ik weet het allang", zei Raúl, "je bent hier geen dag geweest zonder hondenharen op je kleren en je ruikt zelfs naar hond".
Sindsdien zijn die drie onafscheidelijk. De kleine, slimme rakker had het goed bekeken die avond toen Cristina alleen thuis kwam: ze hadden elkáár heel hard nodig. Daar is tot op heden geen verandering in gekomen.
♥Chicci♥ STEMMEN VOOR DE EU OP 4 JUNI 2009
Ik heb al zo vaak geageerd tegen het gedrocht EU dat ik denk dat iedereen nu wel weten dat ik de EU geen warm hart toedraag. Maar er liggen hier wel enkele stembiljetten voor de verkiezingen op 4 juni op het bureau en een daarvan is voor mij bestemd. En alhoewel ik me bezighoud met politiek, heb ik geen idee waarop ik moet stemmen als het gaat om Europa. Dus de stemwijzer maar eens gebruikt om te zien of ik daarmee verder kom. Nou, daar werd ik ook geen steek wijzer van. Zou ik nu dan voor het eerst van mijn leven niet gaan stemmen? Stemrecht voor vrouwen is een groot recht dat ruim honderd jaar geleden is afgedwongen in een harde strijd door de sufragettes en daarvoor ben ik al die vrouwen nog steeds erkentelijk. Die meiden van toen hebben toch een boel bereikt voor vrouwen in het algemeen want de mannenhegemonie was een bolwerk waar nauwelijks in door te dringen was. Ook ik heb tijdens het EU-referendum 'nee' gestemd en de nee-stemmers waren in de meerderheid en.......... de rest kennen we. Balkenende wil zo graag een hoge piet worden binnen de EU dat hij het referendum gewoon naast zich neer heeft gelegd. Ook Frankrijk had 'nee' gestemd en eigenlijk was toen het hele verdere EU-plan van de baan want alle lidstaten moeten het in stemming met elkaar eens zijn anders komt een bepaalde wet of verandering er niet door. Er was nog een aantal landen dat moest stemmen maar dat was na het 'nee' van Frankrijk en Nederland niet meer nodig vanwege die eensgezindheid. Denemarken en Zweden moesten zich nog uitspreken en die twee landen zijn niet bepaald EU-vrolijk gestemd maar zij hoefden niet meer te stemmen want er waren al twee nee's. Nu doen sommige parlementariërs wel alsof zij 'ja' zouden hebben gezegd maar politici liegen nou eenmaal zodra ze hun mond opendoen. Nu zegt de pro EU-lobby dat Ierland ondankbaar is. Met geld van de EU hebben zij zich uit een diep dal opgewerkt naar welvaart en als dank zeggen ze 'nee' tegen verdere uitbreiding. Ik vind dat het een niets te maken heeft met het ander. Ierland vindt het wel mooi zo en eerlijk gezegd: ik ook. De megalomanie van enkele toppolitici binnen de EU kent echt -letterlijk- geen grenzen. Moldavië staat op de lijst en Georgië wil aansluiting bij Europa. Beide landen liggen niet op het Europees grondgebied dus dit zou niet moeten kunnen. Om over Turkije maar niet te spreken. De EU is al veel te groot geworden en dat gaat ons uiteindelijk heel veel geld kosten en we hebben er al zoveel in geïnvesteerd. Roemenië en Bulgarije zijn aan een opknapbeurt toe, een algehele restyling, en wie gaat dat betalen? Die landen zijn zelfs notoire homohaters en rammen om het minste of geringste homo's in elkaar. In Bulgarije hebben we nog het misselijkmakende schouwspel van de 'dansende beren' maar het was geen beletsel voor Brussel om zulke landen erbij te halen. En nu moeten we stemmen op 4 juni. Ik weet het niet meer. De beloftes van politieke partijen worden nauwelijks waargemaakt na de verkiezingen en van Europa zoals het nu is, moet ik niets hebben. Ik voel me m'n leven lang al een soort sociale liberalist dus toen Hans van Mierlo D'66 oprichtte was ik blij. Heb het altijd gestemd totdat Els Borst de lijsttrekker werd. Als politica volkomen mislukt en de partij werd van de kaart geveegd. Ik werd toen een zwevende kiezer, nam alles door en stemde op de partij die de meeste overeenkomsten vertoonde met mijn denkbeelden en gek genoeg was dat iedere 4 jaar anders. Durft iemand voor zijn politieke mening uit te komen en vertellen of hij/zij gaat stemmen op 4 juni of juist niet en waarom dan die keuze? Ziet iemand wel het belang van de EU en moet dan wel of niet nog verder uitbreiden? Ik begrijp dat ik het achterste van de tong vraag te laten zien maar ach, dat doe ik zelf meestal ook. Politici zijn ook burgers en van hen weten we toch ook wat ze stemmen dus waarom doet het electoraat daar toch zo moeilijk over? Ik ben benieuwd naar de reacties.
DEUREN-DOORS-PUERTAS-TÜRE-PORTESZoals inmiddels wel genoegzaam bekend is, ben ik verzot op deuren, entrees, façades en gevels. Maar ook mijn spacevriendinnen Rita http://murwari.spaces.live.com en Benona http://victorie22.spaces.live.com blijken dezelfde tic te hebben.
Afgelopen week had ik het item 'Hoedjes van Prinsjesdag' aan mijn fotoalbum toegevoegd en daar kwam nogal wat reactie op. Ook Miem http://miem1960.spaces.live.com gaf reactie maar een dag later vroeg ze in mijn gastenboek of ze een item over hoeden mocht plaatsen in haar eigen weblog. Natuurlijk mag zij een item plaatsen over hoeden in haar eigen weblog. Maar ik begreep wat ze bedoelde en vond het uiterst correct van haar dat ze het vroeg. Miem heeft een zeer uitgebreid artikel neergezet over 'hoeden' in het algemen. Leuk en leerzaam.
Nu ik weer een aantal deuren had toegevoegd aan mijn album en Benona ook weer een paar deuren had toegevoegd aan een item en ik daar zag dat Leo een opmerking maakte over het woord 'deur', dacht ik ineens net als Miem 'wat is er eigenlijk allemaal over deuren bekend'? Maar meer nog, hoeveel gezegdes en uitdrukkingen zijn er wel niet die over een deur gaan? Ik heb de grijze cellen eens aan het werk gezet en dit was het resultaat:
• met de deur in huis vallen
• een open deur intrappen
• voor een dichte deur staan
• achter gesloten deuren
• dat is een open deur
• het staat voor de deur
• iemands deur van zijn huis trekken
• de deur staat altijd open
• tussen de deuren komen
• als de armoe de deur inkomt,
vliegt de liefde uit het venster
• dwazen en gekken
schrijven op deuren en hekken
• een voet tussen de deur houden
• een flinke bos hout voor de deur hebben
• zo gek als een deur zijn
• dát doet de deur dicht
• met iemand niet door één deur kunnen
• zo zat als een deur zijn
• iemand de deur wijzen
• de deur op een kier houden
• voor de rode deur moeten gaan
• iets de deur uit doen
Weet iedereen de betekenis van de uitdrukkingen of heeft iemand hieraan nog iets toe te voegen, dan houd ik me aanbevolen.
HET EUROVISIE FESTIVAL: VERGEET DE 'SONG' MAAR!Het Eurovisie Songfestival is verworden tot een ordinaire show met veel bloot en vooral veel geschreeuw. Het gaat allang niet meer om 'the song' maar om hoe krankzinnig je je kunt uitdossen. Kunnen zingen is een item van de 25e categorie geworden. Het is één grote misselijkmakende politieke bende geworden sinds het voormalige oostblok meedoet. En dan hoor je verwijten dat Nederland ook wel eens 12 punten heeft gegeven aan Israel en omgekeerd. Duh!
Het hele songfestival interesseert me al minstens 20 jaar niet meer omdat men niet meer naar een goed lied met een goede performance kan kijken maar naar een stel wilden die een kunstje doen en dan zo ordinair en bloot mogelijk. Daarvoor zijn speciale clubs en die bezoek ik niet omdat het mijn belangstelling niet heeft.
De Toppers zijn er uitgevlogen in de halve finale. Dat kan, niet iedereen kan winnen. Slecht vond ik ze trouwens niet en de jongens kunnen - hoe je verder ook over ze denkt - wèl zingen. Maar wie wel door mag, is 'de dame' op de foto. Dat bedoel ik nou: als het maar ordinair en platvloers is dan kom je tegenwoordig heel ver. Oekraine levert deze bijdrage. Oekraine, Azerbeidzjan, Georgië.... mijn topografische kennis zegt toch dat die landen niet bij Europa horen. Israel trouwens ook niet en die stuurt dit jaar een Israelisch/Palestijns gelegenheidsduo: een politiek statement dus en daarvoor is het songfestival niet. Misschien moet de naam 'Eurovisie' maar eens op de schop. Ook hier is de megalomanie tot in de kleinste cellen doorgewoekerd!
Duitsland en Oekraine: heeft weinig om het lijf zullen we maar zeggen.
Waarom zijn er geen inzendingen meer zoals vroeger, waarvan je meteen wist: dit is het en dat werd het dan ook. Omdat het goed was: lied en presentatie. Ik denk dan aan o.a. Frida Boccara, Abba, Vicky Leandros, Udo Jürgens, Mocedades, Lenny Kuhr. *** DIT BLONDJE KAN LEZENThis blonde decides one day that she is sick and tired of all these blond jokes and how all blondes are perceived as stupid, so she decides to show her husband that blondes really are smart. While her husband is off at work, she decides that she is going to paint the house.
The next day, right after her husband leaves for work, she gets down to the task at hand. Her husband arrives home at 5:30 and smells the destinctive smell of paint. He walks into the living room and finds his wife lying on the floor in a pool of sweat. He notices that she is wearing a ski jacket and a fur coat at the same time. He goes over and asks her if she is okay. She replies yes. He asks what she is doing and she replies that she wants to prove him that not all blond women are dumb and she wants to do it by painting the house. He then asks her why she is wearing a ski jacket over her fur coat. She replies that she was reading the direction on the paint can and it said......
.......for best results, put on two coats!
 EEN SPACE VOL HERINNERINGENNaar aanleiding van het 2-jarig bestaan van mijn space, ben ik eens gaan kijken naar de space waarmee ik ooit ben begonnen. Het wilde maar niet lukken met 'gewone' bezoekers maar kreeg wel dagelijks een invasie van lieden uit oostelijk van ons gelegen gebieden die space gebruikten voor verkoop van producten, waaronder hun eigen lichaam. En de reacties die ze achterlieten kwamen met tientallen tegelijk en de plaatjes in mijn gastenboek waren stuitend. Ik wilde van dat schorem af maar wist niet precies hoe dat te doen. Ik heb toen mijn space gesloten en ben helemaal opnieuw begonnen. Sindsdien ben ik verlost van idioten en de enkeling die af en toe langskomt met oneerbare voorstellen, is al verwijderd voordat-ie mijn space heeft verlaten (bij wijze van spreken).
Inmiddels ben ik het derde jaar ingegaan en ik vind spacen nog steeds leuk om te doen.
Omdat ik destijds mijn space heb gesloten voor publiek maar niet heb verwijderd, ben ik daar weer eens even gaan snuffelen. Ik had geen idee meer hoe het eruit zag en wat ik daar allemaal had geplaatst en geschreven. De weblog-items zijn inmiddels totaal achterhaald maar als je daar overheen stapt, ziet het er eigenlijk nog best redelijk uit. Ik was toen op de Spaanse toer en dat is nog goed te zien. Twee Spaanse vrienden van toen heb ik nog steeds, Fede uit Valencia en Fenix uit Pontevedra. Een aantal Nederlandse vrienden van toen is meegegaan naar deze space maar het contact is om redenen verbroken. De huidige vriendenkring is hier opgebouwd en is tamelijk hecht. Wie een kijkje wil nemen, kan gaan naar http://icantellaswell.spaces.live.com
Als jullie denken 'wie is V.I.K.'? Dat ben ik, het zijn mijn initialen. Daarom is Vikki mijn bijnaam geworden. MIJN SPACE IS JARIG VANDAAG 4 jaar spacen, de laatste 2 jaar hier.
ik hoop er nog lang mee door te gaan
met al mijn gezellige vrienden!!! INTRATUIN BUIGT VOOR MASSAAL PROTEST
Ik las het in de krant vanochtend. Intratuin gaat nu samen met de Dierenbescherming klanten voorlichting geven over de vlinderstand in Nederland. Prima, maar hadden ze dat nou niet eerder kunnen bedenken? Nou ja, beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. PEDRO ALMODÓVAR Pedro Almodóvar met Penelope Cruz, zijn muze. Toen ik enige jaren geleden de film "Mujeres al borde de un ataque de nervios" zag, was ik verkocht. De titel betekent: "vrouwen op het randje van een zenuwinzinking". Het gaat over een aantal vrouwen die de weg een beetje kwijt zijn en op een gegeven moment op dat randje balanceren. Als een regisseur een verhaal maakt over een doorsnee gezin in een doorsnee stad met doorsnee problemen en een doorsnee familieleven, wordt het natuurlijk gauw saai. Een film moet altijd iets extra's hebben om het geestig, mooi of spannend te maken. Almodóvar heeft het altijd over het ongewone, niet doorsnee. Soms zijn zijn protagonisten stakkers of sukkels. Ook mensen aan de top die door welke oorzaak dan ook in de problemen raken, zet hij mooi neer. Zijn films zijn niet bepaald mensontziend want zijn personages overkomt vaak iets vreselijks of ze gaan dood. Dat lijkt dan een triest verhaal te worden maar het kleurrijke van zijn personages, ofschoon ze soms meelijkwekkend zijn, geeft ze iets dat boven het "gewone" uitstijgt. En daar ligt de kracht van Almódovar. Het -bijna- absurdisme. Bij de films "Habla con ella" en "Todo sobre mi madre" had ik toch echt een kleenex nodig en alhoewel de verhalen best wel weer opvallend merkwaardig waren, triest zelfs af en toe, heb ik ademloos zitten kijken. Ik vind Almodóvar een briljant regisseur en soms zelfs op het randje van genialiteit balanceren. Op het cv van Almodóvar staan onder andere nog: Tacones lejanos ~~ La mala educación ~~ Atame ~~ Carne tremula ~~ Volver. Allemaal juweeltjes. Je moet er wel voor gaan zitten en niet intussen een breiwerkje pakken of praten met iemand die in de kamer zit. Je moet "bij de les blijven" wanneer het om Almodóvar gaat maar dan krijg je ook iets. Soms iets dat lang blijft hangen omdat het zo pakkend is en waarover je soms tot je schrik moet constateren dat absurdisme soms helemaal niet zo raar is, maar doodgewoon. Pedro Almodóvar werd geboren op 24 september 1951 in de plaats Calzada de Calatrava. Deze plaats ligt in de regio Ciudad Real in de provincie Castilla La Mancha, Spanje. Een aantal van zijn films spelen zich af in dat gebied, dat ten zuiden van Madrid ligt. Hij begon zijn carrière in de jaren van de movida madrileña. Na de dood van Franco en het proces van democratisering dat daarop volgde, uitten jonge kunstenaars zich met werk dat provocerend, soms zelfs als shockerend werd ervaren. In zijn films komen nu nog steeds (maar in die tijd helemaal) vaak thema's als prostitutie, homoseksulaiteit, drugsgebruik, travestie en misstanden in de katholieke kerk aan de orde. Hij heeft een sterke voorkeur voor een aantal actrices, die in veel van zijn films terugkeren. Bekende acrices zijn o.a. Carmen Maura in 7 films, Marisa Paredes en Rossy de Palma ieder in 5 films. Zijn huidige protagoniste is Penelope Cruz, die gelukkig weer in Spanje is teruggekeerd na haar Hollywood-avontuur en nu schittert in diverse spaanstalige films, waaronder 'Volver', een prachtige film.
http://www.standaard.be/video/videoPlayer.aspx?cat=5 link naar zijn nieuwste film RESTANTEN VAN EEN KOLONIAAL VERLEDENDit is een gedeelte van een vakantie-dagboek van een Filipijns meisje op bezoek in Amsterdam.
So anyway, my jaw dropped highly impressed that Fons knew what lumpia was and equally shocked that I would hear that word in Amsterdam assuming the name was exclusive to Filipinos. I was motivated to do research and so from what I gathered, here is some Lumpia 101 for you:
1) the term "lumpia" actually originated in China from the word "lunpia"
2) "loempia" spelled with the "oe" instead of the "u" is an old Indonesian spelling; and
3) "loempia" is actually a word used in present day Dutch language to describe a "spring roll".
This reminds me of home
Bapao and Loempia
Amazing what we can learn about our food from someone from a completely different country! DE B(L)OEIENDE SERINGDE B(L)OEIENDE SERING
Sering in bloei, wat ben je mooi Wat heb je schitterende kleuren Een wit en paarse bloementooi In welhaast bedwelmende geuren
In ‘t voorjaar is het wachten op De bollen, bloemen en de dieren De bloempjes zijn dan nog in knop Om aanstonds lente te gaan vieren
Jij sering, jij bent de lentebode Maar ook 't kievietsei, de lammetjes En na de lange winterperiode ‘t Verse groen aan de stammetjes
Jouw wit sering, is van het pure Het lila-paars van het verlangen Uren kan ik naar je blijven turen En raak door je geur bevangen
Jouw bloemen zijn zo wonderschoon Ze blijven me steeds weer verbazen Dus af en toe pluk ik heel gewoon Enkele takken voor in mijn vazen
Mijn huis verandert dan al snel In een tuin nog mooier dan Eden En lieve sering, jij weet nu wel Dat jij door mij wordt aanbeden
Je bent zo mooi, zo lief, zo sereen En dat raakt me diep van binnen Oh sering, ga nooit van me heen Wat moet ik zonder jou beginnen?
©vik
|
|
|
